Vanaf haar kant van de tafel kon ze naar buiten kijken. Jaap zat tegenover haar, al zolang ze wist. Hij las aan tafel graag de krant. Inmiddels deed hij dat niet meer breeduit van papier maar met kleine veegjes op de iPad. Nog steeds had hij graag een stevig tafelblad voor zich. Zij keek liever naar wat er aan de andere kant van het raam gebeurde. Vandaag was er veel te zien, want het sneeuwde. De vlokkenregen hield haar blik gevangen. Steeds hetzelfde van boven naar beneden, -van alzo hoge, van alzo veer-, steeds onverwacht anders. Hoe vaak had ze in haar leven al zulkLees verder

Op 9 september 2017 is er na de openstelling van kerk voor Open Monumentendag om 16.30 uur een vesperdienst, waarin wijkpredikant Michiel de Zeeuw voorgaat. Klik hier voor de orde van dienst.Lees verder

Onze diakenen deden het mooie voorstel om eens geld uit te delen in plaats van in te zamelen. Op de Startzondag krijgen kerkgangers direct na het collectemoment de mogelijkheid om twee euro te ontvangen. ‘Dat geld wordt jou toevertrouwd.’ Met de vraag, de opdracht, de uitdaging om hiermee iets te doen, zodat het vermeerdert. (er een cake van bakken en die verkopen, shampoo kopen en tegen betaling auto’s wassen, kaarten maken, kleine klusjes doen, enz. Laat vooral weten als iemand u een plezier kan doen, bijvoorbeeld iets opruimen in de tuin of een taart bakken, waar u een bijdrage voor over heeft.) De opbrengst (dusLees verder

Afgelopen zondag mocht ik voorgaan in de Petruskapel. In die dienst werd onder meer het jaarthema ‘Boom van het leven’ afgerond. Aan het eind van de dienst volgde een bijzondere verrassing: Elke kerkganger kreeg als aandenken aan seizoen 2016-2017 een prachtig houten boompje met blaadjes vol Bijbelteksten bij het thema uitgereikt. Kees de Boer heeft alle boompjes uitgezaagd en Arie Groen, bijna 92 jaar, heeft ze allemaal geschuurd. Inspirerend om zo een herinnering aan de vele kanten van het thema mee te krijgen om thuis te bewaren. Alle betrokkenen hartelijk dank. ds.Joke van Voorst  Lees verder

Fluiten ‘Zie je er tegen op?’ Als in een reflex antwoordt hij ‘neuhh’. We kijken elkaar wat langer aan. ‘Als tegen een berg, maar dat zeg je toch niet? Ik kan als volwassen vent moeilijk gaan vertellen dat ik bang ben. Dit soort operaties doen ze aan de lopende band.’ ‘Maar morgen voor het eerst bij jou.’ ‘Zeg, jij kwam toch op bezoek om mij een beetje moed in te spreken?’ Nu het hoge woord eruit was, voelde hij ruimte om wat meer te vertellen. Hoe hij als jongen bang was geweest in het donker. Een oom had het waarschijnlijk aan hem gezien, want dieLees verder